Billy Idol, роден како Вилијам Мајкл Алберт Брод на 30 ноември 1955 година во Стенмор, пораснал во Лондон во време кога панк штотуку почна да пулсира низ улиците. Како тинејџер, тој го почувствува привлекувањето од овој нов бран на бунт и енергија и многу брзо стана дел од сцена што ќе го обликува целиот негов живот.
Првиот сериозен чекор го направи со бендот Generation X, основан во 1976 година. Тие беа меѓу првите панк-бендови што излегоа од андерграунд сцената и се појавија на телевизија — нивниот сингл од 1979 година “King Rocker” достигна 11-то место на британската топ-листа, а појавувањето во “Top of the Pops” го доближи панкот до поширока публика. Ајдол не го знаел тоа во тоа време, но ова беше почетокот на неговиот подем.
Во почетокот на осумдесеттите, тој се пресели во Њујорк и ја започна својата соло кариера. Неговиот препознатлив изглед — платинести коса, црна кожа и онаа позната полунасмевка — стана негов заштитен знак. “Dancing with Myself” и “White Wedding” наскоро го искачија во врвот на ѕвездите на MTV, токму кога таканаречената “втора британска инвазија” се обликуваше.
Токму преку MTV Ајдол го освои светот. Тој ја комбинираше панк-агресијата со поп-рок мелодии, наоѓајќи ја својата нишка во тој процес — доволно остар за да ја задржи својата автентичност, а сепак доволно мелодичен за да биде сакан од милиони. Неговите најголеми хитови, од “Rebel Yell” и “Eyes Without a Face” до “Mony Mony”, станаа суштински дел од саундтракот на осумдесеттите.
Деведесеттите донесоа потурбулен период, лични борби и пат кон искупување. Сепак, Ајдол направи силно враќање — албумот Devil’s Playground (2005) означи нов почеток, а неговата автобиографија, Dancing With Myself (2014), покажа колку отворено и храбро може да зборува за сè низ што поминал.
Денес, децении по неговите први чекори на сцената, Били Ајдол останува симбол на енергијата, слободата и гламурот на осумдесеттите. Тој продолжува да настапува низ светот со истата страст.
Б.Н.
