Во последно време на социјалните мрежи се шири тврдењето дека најдобар показател за идниот успех на детето не се оценките, интелигенцијата или спортските достигнувања, туку едноставни домашни обврски како миење садови, изнесување ѓубре или средување на собата. Според овие објави, децата кои редовно учествуваат во домашните активности стануваат поуспешни, поодговорни и поспремни за живот во зрелата возраст.
Сепак, американски експерти за развојна психологија предупредуваат дека ваквите тврдења се поедноставени и не ја одразуваат целосната научна слика. Истражувањата навистина покажуваат дека вклучувањето на децата во домашните обврски може да придонесе за развој на одговорност, самостојност и чувство на припадност во семејството. Овие навики можат да помогнат во градење на работна дисциплина, истрајност и подобра организација подоцна во животот.
Но, научната заедница не потврдува дека домашните обврски се посилен предиктор за успех од фактори како интелигенцијата, квалитетот на образованието, семејната средина или социоекономскиот статус. Тврдењата дека тие се клучен фактор за речиси сите животни исходи се сметаат за претерани и недоволно поткрепени со докази.
Според стручњаците, успехот во животот се формира преку комбинација од повеќе влијанија, а не од една изолирана навика во детството. Домашните обврски можат да имаат воспитна вредност, но не претставуваат „тајна формула“ за животен успех.
Она што е релевантно е начинот на кој тие се воведуваат. Кога домашните обврски се дел од секојдневниот живот и се доживуваат како нормална одговорност, тие можат да им помогнат на децата да разберат дека се дел од семејната заедница и дека нивниот придонес има значење.
На крајот, дали детето некогаш ја празнело машината за садови може да биде корисна навика во процесот на воспитување, но не е одлучувачки фактор за неговиот идeн развој и животен успех.
Деск