Во тишината на Музеј на град Неготино, викендов не се отвори само изложба – се отворија спомени, емоции и едно длабоко чувство на загуба што сè уште одекнува меѓу оние што го познаваа и го сакаа мултимедијалниот уметник Методи Ангелов – Мето (1977–2025).
На денот кога требаше да го слави својот роденден – 23 мај, неговите пријатели, колеги и почитувачи одлучија да му подарат нешто што најмногу му прилега: уметност, собрана на едно место, како сведоштво за неговиот богат и искрен творечки пат.
Изложбата, организирана во негова чест, обедини дела што зборуваат повеќе од зборови – дела создадени со авангарден дух, храброст и внатрешна тишина.
Токму таков беше и Мето: тивок, ненаметлив, но длабок и силен во својата изразност. Човек што не бараше внимание, но го добиваше преку своето дело.
Во текот на две децении творење, Методи Ангелов зад себе остави импресивна трага – над 20 самостојни и повеќе од 20 групни изложби. Неговата уметност не следеше правила, туку чувства. Не се вклопуваше – создаваше свој сопствен свет.
Присутните на изложбата не ги гледаа само сликите – го бараа него во нив. Во секој потег со четка, во секоја боја, во секој слој тишина, како да се чувствуваше неговото присуство. И можеби токму таму, меѓу платната, тој сè уште живее.
Неговото заминување беше ненадејно – премногу рано, премногу тивко, исто како што живееше. Но спомените за него се гласни. Гласни во срцата на луѓето, во зборовите што се прераскажуваа меѓу изложените дела, во погледите полни солзи и благодарност.
Иницијаторите на изложбата испратија и порака – ова не треба да биде единствен ваков настан. Тие изразија надеж дека со поддршка од општината, ваквите средби со уметноста и споменот ќе прераснат во традиција. Планот е секоја година, во негова чест, да се организираат слични настани, кои покрај неговите дела ќе обединуваат и други уметници, нови креативни содржини и културни изрази.
Оваа изложба не беше само културен настан. Таа беше проштален поздрав, но и ветување – дека ликот и делото на Методи Ангелов – Мето нема да бидат заборавени. Дека неговата уметност ќе продолжи да зборува, таму каде што зборовите застануваат.
В.К.

